อุบัติเหตุทางอารมณ์

เมื่อกี้ติวเข้าไปอ่านกระทู้ในพันทิพย์ มาค่ะ เจอเนื้อหาจากกระทู้นึง เลยคิดว่านำมาบอกต่อจะเป็นประโยชน์และช่วยเตือนเพื่อนๆ และคนที่เพื่อนๆรู้จักได้บ้างค่ะ

เรื่องมันมีอยู่ว่า …..วันนี้หนูนั่งรถแท๊กซี่มาจากม.เกษตรบางเขนเพื่อที่จะไปม.ธรรมศาสตร์ รังสิตค่ะ
ก็บอกเค้าไปว่าไปม.ธรรมศาสตร์รังสิต ตอนแรกยังไม่ได้ขึ้นเค้าก็มองๆหน้าแล้วทำท่าคิดว่าจะไปไม่ไป เหมือนนึกๆไรบางอย่างแล้วสุดท้ายเค้าก็ไปค่ะ

พอขึ้นรถ ก็จำชื่อคนขับกะนามสกุลเอาไว้ เป็นนิสัยค่ะ ยังไงก็ต้องดู

ทีนี้..พอรถมาถึงตรงฟิวเจอร์รังสิต เค้าพาเลี้ยวซ้ายเข้าไปทางปทุมธานี ตอนแรกก็เอะใจคิดว่า สงสัยตรงนั้นมันผ่านไม่ได้ เลยจะมากลับรถ เราก็เริ่มๆมองละ

สุดท้าย..มันไม่กลับรถค่ะ มันเลยขึ้นสะพานสูงไป เลยถามไปว่า”พี่ไปทางไหน ทำไมมาทางนี้ ไม่กลับรถล่ะ”

มันสวนกลับมาว่า “คนขับแท๊กซี่ใช่จะรู้ทางทุกคน ทำไมไม่บอกล่ะว่าจะไปทางไหน”

ตอนนี้รถมันเริ่มชะลอแล้วค่ะ

เราเลยสวนกลับไปว่า “แล้วพี่จะไปทางไหนล่ะ”

มันบอกว่า”ไปทางนี้ก็ถึงเหมือนกัน”

เลยสวนกลับไปแบบโมโหๆ ว่า”แล้วไหนว่าไม่รู้ทางไง ทางนี้มันอ้อมมากๆ ขับมาได้ยังไง “

คิดดูสิคะ
ถ้ามันคิดดี มันจะขับมาทานี้ไหมล่ะ เพราะถ้าผ่านฟิว ตรงไปเรื่อยๆก็ถึงธรมศาสตร์อยู่แล้ว รถก็ไม่ได้ติดขัดอะไร
แล้วไปอย่างที่มันบอกค่ารถจากเกษตรมาธรรมศาสตร์รังสิตมันประมาณ198บาท แต่ถ้าไปทางที่มันจะพาไป ก็จะประมาณได้เลยว่าเกือบๆสามร้อยแน่ๆ

“และก็อาจจะไปไม่ถึงด้วย”

แล้วก็เปิดประตูเลยค่ะ แล้วตะโกนไปว่า “จอดๆๆๆๆๆ เลยเดี๋ยวนี้ แล้วเอาเงินให้มันไปแล้วลงรถเลย”

มันก็ด่าไรไม่รู้ค่ะ ไม่ได้ฟัง

ด้วยความโมโหตอนลงรถ เลยปิดประตูใส่มันเสียงดัง

แล้วหันกลับไปมองอีกที มันกำลังถอยรถมาค่ะ ให้ถึงเรา

ก็เลยชี้หน้ามันไป แล้วมองไปที่เลขทะเบียนรถ

มันเลยขับรถไปค่ะ

ทีนี้เลยต้องเดินมาไกลเลยกว่าจะถึงฟิวเจอร์

แล้วคุยโทรศัพท์กะแฟนไปด้วย เลยโบกแท๊กซี่อีกคันขึ้น แล้วก็บอกทางเค้าไปโดยละเอียด

ประกอบกับมันไม่มีทางเลี้ยวไรแล้วด้วย แล้วตอนที่เดินสวนมา มันเป็นถนนใหญ่ รถเยอะมากๆและก็ขับเร็ว มันอันตรายมากเลยค่ะ กว่าจะเดินถึงฟิวเจอร์ ก็คงค่ำพอดี แล้วทีนี้เราจะเจออะไรอีกล่ะ ก็เลยลองเสี่ยงขึ้นอีกคัน

แท๊กซี่เค้าถามว่า”น้องๆ ทำไมมาขึ้นตรงนี้ล่ะ เป็นอะไรรึป่าว”

ก็เลยเล่าให้เค้าฟังไปคร่าวๆ
เค้าเลยบอกว่า

“น้องต้องระวังนะ เพราะเมื่อไม่กี่วันก่อน มีเด็กนักศึกษาเหมือนน้องนี่แหละคนนึง ส่งเมสเสจมาทาง สวท.(อาจจะจำชื่อผิดนะคะ) บอกว่าถูกแท๊กซี่ข่มขู่ เอาของไปหมดเลย แล้วตอนนี้ลงจากรถไม่ได้ แล้วเค้าก็ส่งที่อยู่ ณละแวกนั้นมาให้ พวกพี่อยู่แถวนั้นพอดี ก็เลยไปดักรอ น้องนักศึกษาผู้หญิงคนนั้นร้องไห้ใหญ่เลย คุมสติไม่ได้ เพราะแท๊กซี่มันขู่ตลอดทาง ทำอะไรก็ไม่ได้ โชคดีที่ยังพอมีสติส่งเมสเสจมา ก็เลยตะลุมบอนกันค่ะ ระหว่างแท๊กซี่ที่เล่าให้หนูฟัง กะไอแท๊กซี่เลวคนนั้น”

พี่แท๊กซี่คนนี้เค้าก็ดีค่ะ เล่าให้ฟังหลายเรื่อง
เค้าบอกว่าคนขับแท๊กซี่ดีๆก็กลัวจะโดนลวงไปเหมือนกันนะ เพื่อนร่วมอาชีพพี่ก็ตายไปแล้ว พี่เพิ่งไปงานศพอยู่เลย

เรื่องเพิ่งจะเกิดเมื่อตอนห้าโมง สี่สิบของวันนี้ค่ะ
โชคดีที่ยังไม่มืด ฟ้ายังสว่าง กอปรกับทางที่ไปทางนั้นมันเป็นวันเวย์ มันเลยเลี้ยวกลับมาไม่ได้ แล้วเป็นถนนใหญ่

แต่ถ้ามืดกว่านี้ หนูก็ไม่รู้แล้วค่ะว่าที่มันขับรถถอยหลังมานี่ มันจะทำอะไรหนูอีกรึป่าว…

ยังไงก็ฝากถึงคนที่ต้องนั่งแท๊กซี่ หรือบางครั้งจำเป็นต้องนั่งให้ระวังตัวกันด้วยนะคะ ..

มีอะไรก็ขอลงไว้ก่อนไม่ก็เปิดประตูเลย ยังไงมันต้องชะลอรถค่ะ..

แท๊กซี่ดีๆก็มีมาก แต่เลวๆมันก็มีเหมือนกัน
พี่แท๊กซี่คนนั้นเค้าบอกว่า บางอู่รถ เค้าไม่ได้สอบประวัติ หรืออาจจะสอบไม่ดี
บางคนเพิ่งออกจากคุกมา เชิดรถไปก็มี
มาทำมิดีมิร้ายกะคนอื่นก็มี

เดี๋ยวนี้อันตรายมากนะคะโลกใบนี้
ตอนนี้เมืองไทยอาชากรเต็มไปหมด
สาวๆห้องนี้ระวังตัวด้วยนะคะ..ถ้าไม่รีบจริงๆก็ยอมเหนื่อยขึ้นรถเมล์หน่อยละกัน

ด้วยความหวังดีจากใจค่ะ
เพราะอาจจะไม่โชคดีเหมือนหนูก็ได้..

ยังไงก็ฝากบอกต่อเรื่องนี้กับคนที่เรารัก และเป็นห่วงด้วยนะคะ ไม่ว่าจะเป็นพ่อแม่ พี่น้อง ญาติ เพื่อน หรือใครๆ ก็ตาม ไปไหนมาไหนก็ระวังตัวด้วยนะคะ เดี๋ยวนี้เศรษฐกิจแย่.. คนก็ยิ่งเห็นแก่ตัวกันมากขึ้นค่ะ..

This entry was posted on มิถุนายน 11, 2008 at 1:50 am and is filed under Notice . You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed You can leave a response, or trackback from your own site.