โครงการ Design Camp เกิดขึ้นโดยความร่วมมือระหว่างสมาคมอุตสาหกรรมเครื่องเรือนไทย สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าคุณทหารลาดกระบัง สำนักงานทูตเกษตร สถานฑูตอเมริกัน และสภาผู้ส่งออกไม้เนื้อแข็งแห่งอเมริกา AHEC
ผู้เข้าอบรมทั้งหมด ดังนี้
- ลาดกระบัง
- ราชมงคลล้านนา
- ราชภัฏสวนสุนันทา
- มศว.
- บางมด
- รังสิต
- เกษตรศาสตร์
เอาล่ะเข้าเรื่องกันเลย กำหนดการมันตั้งแต่วันที่ 23 - 28 มิถุนายน 2551
วันแรกเดินทางจากเชียงใหม่ด้วยรถทัวว์นครชัยแอร์ ( มีที่นวดด้วย.. แต่เหมือนจะนวดให้เมื่อยๆ ไงก็ไม่รู้แฮะ ) ทุกคนแต่งชุดแบบชิล มาก.. ติวใส่เสื้อรุ่งริ่งเซอร์ๆ กะยีนส์ขา 3 ส่วน น้องๆอีก 3 เสื้อยืด และขาสั้น ที่เหมือนจะดูเน่าๆ แต่ก็สังเกตเห็นว่า เอ๊ะ.. ทำไมอาจารย์ใส่ชุดเรียบร้อยจัง.. สงสัยเพราะเป็นอาจารย์มั้ง
อ้า.. คราวนี้ก็มาถึงกทม.ซะแล้ว ลงจากรถก็จับ Taxi ต่อเลย…
ติว : จารย์ขา เดี๋ยวไปลงที่ไหนคะ
จารย์ : เชอราตันครับ
ติว และ น้องๆ : !!!!!
เห้ย… ลงเชอราตัน ละดูแต่งตัวดิ๊… ติวว่าติวแย่ละนะ แต่น้องๆ ดิ่ ( สลดอะ )
ไปฟังเค้าบรรยาย Mr. Philip Koomen กะ Mr.Bob เรื่องราวของไม้ ( อายเจรงเจร๊งง )
และตอนไปเข้าห้องน้ำก็เห็นว่า เอ๊ะ.. ใครลืมแว่นไว้นะ แล้วก็เห็นเงาคนเดินมาหน้าประตูห้องน้ำที่กำลังเข้า
( อ้า.. เจ้าของแว่นแน่เชียว.. ) พอเดินออกไปเห็นเค้ากำลังจะเดินเข้ามาเลย เดินไปหยิบแว่นให้
ติว : ลืมแว่นใช่มั๊ยคะ
สาวน้อยคนนั้น : ใช่ค่ะ.. ขอบคุณมากนะคะ …….. เอ๊ะ.. ใช่ที่ไป Design Camp รึเปล่าคะ
ติว : ใช่ค่ะ..
สาวน้อยคนนั้น : มาจากที่ไหนหรอคะ
ติว : ราชมงคลเชียงใหม่ค่ะ
สาวน้อยคนนั้น : เชียงใหม่เลยหรอคะ.. โห มาไกลจัง
ติว: ใช่ๆ ค่ะ มาถึงเมื่อเช้านี่เอง ยังไงเดี๋ยวเจอกันใน Camp อีกทีเนอะ
สาวน้อยคนนั้น : ค่า..
แล้วก็เดินออกไป
ฟังบรรยายเสร็จ.. ถึงเวลารับประทานอาหาร..
คราวนี้นั่งใกล้ผุ ญ คนนึงล่ะ ถามไปถามมาอยู่ศรีนครินทรวิโรฒ (<< แก้แล้วน้าตาล แต๊งกิ้ว )
อ่า….คุณเธอกินสลัดคับ… so high มาก…. ซักพักก็ขนของเตรียมขึ้นรถ
หันมาเจอเด็กหนุ่ม 3 คน ( เห้ยแต่งตัวคล้ายๆ กัน ธรรมศาสตร์ลำปางแน่ๆ )
อ่า ไปๆมาๆ รังสิตคับ -*-
จากนั้นก็ขึ้นรถไป Picotee ที่ปราจีนต่อ…
ดู concert เจนนิเฟอร์ คิ้ม ( โคตรฮามาก เดี๋ยวจะหาซื้อมาดู ) ซักพักก็หลับคับหลับ ด้วยความเพลีย
พอมาถึงปราจีน ก็เริ่มรู้ตัว… และแล้วเราก็มาถึงทางเข้าโรงงาน
โอ้โหเฮะ ยังกะป่า…. เมื่อรถขับเข้าไป ๆ ..
เห้ย…. โรงงานนี่เข้ามาจากปากทางเข้า 8 กิโลเลยหรอเนี่ย…
โรงงานเค้าใหญ่มาก และท่าสำคัญมีรั้วด้วย งบประมาณจะเท่าไหร่กันนะ …
อ่า… พอลงรถละทีนี้ เราก็มาตกลงที่นอนกัน วันแรกผุ ญ นอนห้องที่ 1 กับ 2 นอกนั้นชาย
วันนั้น 4 สาวนอนด้วยกัน ในห้องที่ 1
ติว – ราชมงคล
เกด ( คนที่ทานข้าวด้วยกัน ) – มศว.
ทราย ( คนที่ลืมแว่นไว้ในห้องน้ำ ) – สวนสุนันทา
หงส์ – เกษตร วรรณะศาสตร์
ส่วนห้องหมายเลข 2
ต่าย เจ และเหมียว จากบางมด
เราดึงเตียงไปชิดๆ กัน.. แล้วนอนใกล้ๆ กัน ตกลงกันไว้แบบนั้น
เย็นนั้นมีปาร์ตี้ อาหารพร้อม แสงไฟพร้อม และ เบียร์พร้อม.. 555.. ( ชอบอันหลังเลยนะเนี่ย )
วันนั้นมีลาดกระบังมานั่งด้วย 3 คน คือ สุท เก็น และ โย
คุยกะสุท ไปๆ มาๆ ก็เลยรู้ว่า โยน่ะ ฝึกงานที่ stone
โยถามว่า .. ใช่คนที่ไปชัก บนรถพี่เปี๊ยกรึเปล่าคับ ( ฮา… )
( ตกลงว่า รู้กันหมดคับ 55 .. พี่เปี๊ยกเล่าขานให้ โย กะ หนึ่งเรียบร้อย )
ซักพักก็เข้าไปฟัง Mr. Koomen กะ Mr. Bob อีกรอบ เพราะเค้ากลับ 2 ทุ่ม
พอออกมา เห้ย กุยช่ายที่เหมือนจะชื่อดัง โดนเก็บไป ( เห้ยยย… ไม่นะ กุยังมะได้ชิม )
ไปตามล่าหากุยช่าย…. อีกไม่นานก็ได้เบียร์มานั่งจิบ 555..
คืนนั้นตกลงว่า นอนหลับฝันดี ลมเย็นสบาย ไม่ร้อนอย่างที่คิดล่ะ .. จบไปแล้วล่ะ เรื่องของวันที่ 23
เช้าวันที่ 24 มิถุนายน 2551 ( ณ ห้องนอนแรกของ ที่พักใน Picotee ปราจีนบุรี)
ติ๊ดๆๆๆ นาฬิกาปลุกเวลา 05.30 พัทธ์ธิดา ลงจากเตียงชั้น 2 ( อารายว๊า… พึ่งหลับไปตอนตี 2 เองนะ ตี 5 ละเร๊อะ )
ลงมาเตรียมข้าวของอาบน้ำ … คุณทรายของเราก็ตื่นเหมือนกัน แล้วไปเข้าห้องน้ำ อาบน้ำ
อ่า… เราเตรียมตัวต่อ ทราย… วันนี้เข้าห้องฟังบรรยายวันแรก ล่ะ
วันแรกแต่งตัวเรียบร้อยหน่อยนึง ( หน่อยจริงๆ ) ใส่แขนกุดเรียบร้อยมีปกสีเทา พร้อมเดฟ และผ้าใบขาว
อื้มม… วันนี้ปล่อยผมไปก็ดีมั้ง มะวานมวยผมมาละ หนีบผมเรียบกริ๊บ ( ซึ่งเตรียมจะฟูในไม่ช้า )
เข้าไปนั่งตอนแรกนะคับ เจ้าของโรงงานก็พูดถึงความเป็นมาเป็นไป สาระประโยชน์ต่าง ๆ
ตามด้วยพี่ ชิโร่ เรื่องจะออกแนวจุดเด่นจุดด้อย Marketing อะไรประมาณนี้…
พักเบรค………
ไปเข้าห้องน้ำ สังเกตว่า หัวฟูซะแล้วล่ะ เอาวะ มัดก็มัด …… ( เออเห้ย มันละก็โออยู่เนอะ )
ออกไปรุ้สึกเขินๆ ไงมิรุ… 555 เปนไรฟระตรู..
ตอนออกไปทานข้าว รุ้สึกเหมือนโดนสายตาใครไม่รู้จับจ้องในบางท่วงที ( คงคิดไปเองมากกว่ามั้ง )
ตอนบ่าย… เข้าไปปุ๊ป จารย์บุญสนองกะพี่โม่ให้คิดชื่อกลุ่ม ตกลงกันว่า เราคิดว่าจะชื่อทีม “ ข้าวนึ่งปั้น ”
จากนั้นก็ให้ออกไปเสนอชื่อ และแนะนำตัวด้านหน้า …. จึ้ย!! โดนเป็นคำเมืองซะงั้น
( พัทธ์ธิดา พูดไม่คล่องง้ะ .. ) พูดได้นิหน่อย… แหง่วๆ
แล้วซักพัก.. ก็นั่งแยกกลุ่ม คิดว่าเราจะทำอะไรกันดี ใน concept Solid wood ที่เป็น American Hardwood
ตกลงว่าเราจะทำ coffee table set กันนะคะ
ซักพักพี่เปี๊ยกเดินเข้ามา…. ( เห้ยอย่างอึ้ง )
ติว : พี่เปี๊ยกหวัดดีค่ะ
พี่เปี๊ยก : หวัดดีค๊าบ.. เห้ย!! มาได้ไง ยังไม่จบอีกหรอ วะ
ติว : จบแล้วค่ะ
พี่เปี๊ยก : เออๆ ดีๆ เว้ย..
แล้วก็หวัดดีจารย์ต่อ อีกคน
ตอนออกไปพรีเซ้น concept ดันบอกว่า coffee table ในบ้าน กลุ่มคนอายุ 25-35
พี่เปี๊ยกถามว่า มีบ้านละหรอครับ ( เอ่อ ว่ะ … จริงด้วย พึ่ง ตั้งตัวนี่หว่า…. ซวยละตรู.. )
สรุปว่าได้ไปคิดมาใหม่ดี ๆ
แต่ชอบของกลุ่มโย กะ เก็นมากๆ เลยอ่า ที่เอาตามาทำ เฟอร์นิเจอร์…
เอ้อ คิดได้ไง เนอะ อะไรประมาณ เนี้ย….. ก็เลยแบบ เอ่อ แนวคิดดี อะ ..
และแล้วตอนเย็นเราก็มีกิจกรรมสนุกสนานทำกัน คือ เล่นกีฬาคับ….
แต่วันนั้นก็ไม่ได้เล่นหรอ ก.. เป็นนั่งคุยซะมากกว่า.. ( แต่รู้สึกว่า ลางสังหรณ์จะชัดขึ้นรึเปล่านะ .. )
ไว้วันที่เหลือค่อยมาอัพต่อเนอะ…..
เห้อ…. น่ารักชะมัด 555″” 
